Ford verrast met 3,6 kuub laadruimte

‹ Terug naar overzicht
Geplaatst op:
Waarom een kleinere bedrijfsauto als de Ford Transit Connect L2 testen, de langste versie van dit type Ford? Vooral in de steden stappen vakmensen over op dit type bedrijfswagen, zo blijkt uit cijfers. Dat doen deze collega’s niet alleen omdat je voor deze bus sneller parkeerruimte vindt. De lagere aanschafprijs en toegenomen laadcapaciteit spelen ook een rol.

Wat naast een vriendelijke prijs ook vakmensen over de streep kan trekken: de efficiënt vormgegeven laadruimte van 3,6 kuub die het vervoeren van meer lading mogelijk maakt. Hier passen, mocht dat zo uitkomen, vier bouwplaten van maximaal 244 x 122 cm in (1). En anders passen ze wel op de imperiaal of in het de aanhanger. Dankzij een klepje rechts onderaan in het tussenschot kunnen we materialen met een lengte tot 215 cm mee naar de klus vervoeren. De wielkasten zijn vlak afgewerkt, zodat een breedte van 130 cm ontstaat. Daar past een pallet tussen. De deuren kunnen dan ook 180° geopend worden. De rechthoekige binnenruimte staat een serieuze bedrijfswageninrichting toe (2). Standaard levert Ford deze versie met halfhoge zijwandbekleding.

De eerste conclusie: als we de aanschaf van dit type bedrijfsauto overwegen, dan gaan we bij een Ford voor het verlengde L2-model, zetten daarop een imperiaal en laten een trekhaak monteren.

Met Ford is het anders

De meeste bedrijfsvoertuigen zijn kale kerstbomen. Met de Ford is het niet anders. We stappen de cabine in en laten ons vrijwillig overdonderen door het dashboard (3). Ford heeft de test-Connect zichtbaar van de nodige ballen voorzien. Kaal kost deze Trend-versie met Kw(pk) 88/120 Euro 6.2 diesel motor € 19.050. Praktisch al het lekkers dat de Ford onder handbereik biedt, zijn fabrieksopties. Ford noemt de meest nuttige de Must-Have-opties. Daaronder vallen cruise control, airco, een mutimediapack, een reservewiel, een trekhaak en het Sync3-systeem met navigatie inclusief rechtopstaand touchscreen en DAB. Dit scherm is goed afleesbaar vanaf de rijderstoel. Overigens staat airco ook vermeld als standaardspecificatie op de prijslijst.
Het beeldscherm zit muurvast aan het dashboard. Dus waarschuw bijrijders op tijd dat ze niet tegen een los tablet aankijken, anders is de schade niet te overzien. Alle genoemde kerstballen tezamen kosten € 2450. Wil je per se een automaat, dan ben je € 1500 verder.
Je kunt de prijs een paar duizend euro drukken door te kiezen voor de Ambiente-versie die alleen leverbaar is met een Kw(pk) 74/100-dieselmotor. De modellen met een Kw(pk) 74/100 Ecoboost-benzinemotor zijn nog een stukje vriendelijker geprijsd.
We zouden als optie de aanschaf van de draadloze oplader overwegen, die wordt verwerkt in het middenvakje. De Ford Connect biedt ook USB-poorten onder handbereik die in het donker oplichten. Het Ford Dock lijkt een sympathieke optie te zijn. Hiermee kun je de smartphone, MP3-speler en het navigatiesysteem onder een klep opbergen.

De tweede conclusie: de testuitvoering bevalt ons tot dusver prima. De functies zijn snel te doorgronden, ook die op het beeldscherm. Zo’n rechtopstaand scherm trekt wel de aandacht, wat  best wennen is. De achteruitrijdcamera geeft een goed beeld (5). 

Opvallend soepel

Tijd voor een bochtige polderrit met hier en daar wat met regenwater gevulde kuilen in grintbermen, een ritje door de nauwe straatjes van Monnickendam (6) en wat scheurwerk op de snelweg. De Ford beschikt over een zesbak die op de snelweg direct zijn waarde bewijst. Het busje rijdt lekker pittig en schakelt opvallend soepel. Het vermogen wordt goed over de versnellingen verdeeld. Bij het wegrijden, roffelt de driecilinder hoorbaar. Eenmaal de 100 km aangetipt, zetten we bus in de zes. De Ford schakelt een cilinder uit voor minder motorgeluid en een lager brandstofverbruik. Dat van het geluid klopt, het galmt niet, dus goed geïsoleerd. Maar de tweede kwaliteit moet nog blijken. We kunnen moeilijk tijdens het rijden de koppen onder de kap steken. Dus nemen we aan dat we vaart maken dankzij een bijspringende turbo die bewijst dat we, ondanks de twee cilinders, toch echt het tijdperk van de Citroën 2CV, de fameuze eend, achter ons hebben gelaten.
Op de polderweg toont de Ford een echte rijdersbus te zijn die nauwkeurig bochten kan pakken. Wel ervaren we een klein beetje onderstuur. Wat kuilen langs de weg die we als test doorploegen, neutraliseren het onderstel goed. De rem blijkt opvallend licht, we moeten eraan wennen.
De voorruit biedt zicht op aangename vergezichten. Maar, eenmaal in Monnickendam aangekomen, beoordelen we het zicht van de buitenspiegels als een klasse minder dan was de hiervoor geteste Vito biedt. Bij de stoplichten blijkt het start-stopsysteem supersnel te werken.
De stoelen dwingen tot een actieve zit. Prima voor de korte ritten die je doorgaans met deze wagen aflegt. Maar een vakantiebak is het wat ons betreft niet. Wel fijn: de relatief diepe zitting die zorgt voor een goede ondersteuning van de bovenbenen

De laatste conclusie: De Ford Transit Connect is de eerste bedrijfswagen van dit formaat die we testen. De bus rijdt opvallend soepel en sportief, wat ook afhankelijk is van de rijstijl van de bestuurder. Het blijft tijdens de rit opvallend stil in de cabine. Dat waarderen we, we krijgen op de klus herrie genoeg voor de kiezen. De 3,6 kuub laadruimte biedt mogelijkheden. De inhoud bedraagt slechts 0,3 kuub minder dan de kleinste Vito. Dit type bedrijfswagen smaakt naar meer. 

Ford Transit Connect Trend L2, 88 kW/120 pk, Euronorm 6.2, € 19.050 exclusief btw en bpm.