maandag, 17 juni 2019 08:09

‘Ik heb mijn tarief niet hoeven aanpassen’

Waar zou de lezer Harry Timmerman van moeten kennen? Wie vanaf het prille begin KlusVisie leest, kan zich wellicht nog de wedstrijd Klus van het Jaar herinneren. Die trofee was in 2000 een prooi van Harry. Bijzonder, want Harry begon zijn bedrijf in 1999, het jaar dat de eerste KlusVisie verscheen. Dus gaan we in dit jubileumjaar voor zowel KlusVisie als Harry naar Zaandam en zetten we een boom op over het klussenvak.

De oorkonde van KlusVisie hangt nog steeds in het kantoortje van Harry. Wat best confronterend is. Want al zo lang geleden!? Harry trapt het gesprek af met een anekdote die duidelijk maakt hoezeer de tijden zijn veranderd.
Harry: ”Ik wilde me destijds inschrijven als Klussenbedrijf Timmerman. Maar dat mocht niet. Want ik beschikte als timmerman niet over een middenstandsdiploma. Dus ik duidelijk maken dat ik een klussenbedrijf wilde beginnen en daar heb je dat diploma niet voor nodig. Dat kon, maar dan mocht ik mijn bedrijf geen Timmerman noemen. Maar dat is mijn achternaam! Ik heb mijn poot stijf gehouden en trok aan het langste eind. Maar goed ook, want die bedrijfsnaam hielp me aan klussen. Ja, het waren andere tijden. Gelukkig werd in dat jaar de Vestigingswet ingetrokken die dergelijke overdreven eisen stelde. Mede dankzij de VLOK waar ik lid van ben geworden.”

Over welke papieren beschikte je wel?
“Ik ben zowel gediplomeerd elektricien als automonteur. Maar ik wilde gevarieerder werk zelfstandig kunnen uitvoeren. En dat biedt het klussenbedrijf. Met allerlei cursussen heb ik mij verder bekwaamd.”

Hoe ben je de crisis doorgekomen?
“Best goed, eigenlijk. Dankzij een trouwe klantenkring. Ik heb mijn tarief niet hoeven aanpassen. En dan moet je bedenken dat ik aan de bovenkant zit. Mijn klanten willen best betalen voor kwaliteit, gaan niet voor de laagste prijs. Ik wil niet op prijs concurreren met gasten die geen AOV en andere vaste lasten hebben. Weet je wat een voordeel was van de crisis? Die maakte het plannen van werk eenvoudiger omdat we geen werk voor maanden hadden. Maar qua aanpak bleef alles bij hetzelfde.”  

Waar wijkt je aanpak af van collega’s?
“Ik geef van tevoren nooit een prijs af, met geen enkele klus, ook geen richtprijs. Dat doet niet iedereen. Eerst neem ik het werk op. Aan de hand daarvan bereken ik een offerte die Mirjam vervolgens uitwerkt en per e-mail verstuurd. Dat werkt voor mij perfect. Soms doe ik een klus op regie-basis. Dan kan ik ook samenwerken met mensen die het vak beheersen, zoals Dirk die de workshop stukadoren geeft in het Zaansch Klushuis. Als ik op regiebasis werk, sturen wij wekelijks een factuur en maak ik veel foto’s. Dan weet de klant waar hij of zij aan toe is. Wat me wel opviel tijdens de crisis was dat de specialisten als stukadoors last hadden van buitenlandse krachten die veel lagere tarieven vroegen. En nog steeds vragen. Begrijp me niet verkeerd, ik vind het prima als ze hierheen komen. We hebben gewoon te weinig mensen die in de bouw werken, ze zijn hard nodig. Er zijn er zat die kwaliteit leveren. Maar ik kom ook slecht uitgevoerde klussen tegen. Je ziet dan dat ze niet goed weten hoe ze onze producten moeten verwerken (zie kader Houtrot -red).”

Lees het volledige artikel in KlusVisie 4-2019.

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.

 

 

 

 

 

 

 

 
Copyright © BDUmedia 2015