dinsdag, 29 januari 2019 08:10

Breekt de strobalenbouw door?

Het is 2009. Piotr Bronicki, een betonman in hart en nieren, bouwt een strobouwhuis. Deze bouwtechniek bevalt hem zo goed, dat hij met zijn vrouw en andere strobouwers actief wordt met Strobouw Nederland. Zijn vrouw Audrey wordt secretaris van deze organisatie. Het loopt niet storm. Maar het kan verkeren: anno 2019 kunnen ze het werk niet meer aan.

Aannemer Piotr Bronicki stort met plezier betonfunderingen. Dankzij dit werk doet hij veel bouwkundig inzicht op. Piotr besluit op een zeker moment met zijn Brabantse vrouw Audrey van den Heuvel een eigen huis te bouwen. Ze schrijven zich in voor een vrije kavel bij diverse gemeenten in Oost-Brabant. Uiteindelijk biedt Veghel een mooie plek. Eén ding staat voor Piotr vast: dat huis wordt niet van beton. Want hij kent de nadelen van uit beton opgetrokken huizen, zoals slechte akoestiek. Piotr komt uit Polen, dus gingen (en gaan) hij en Audrey regelmatig daar op bezoek. In de bergstreek waar Piotr vandaan komt, staan veel woningen van kalk, leem en hout die een eerbiedwaardige leeftijd hebben, een aantal is zo’n vierhonderd jaar oud. Het aangename binnenklimaat en de knusheid van deze huizen valt hen op. Ook tijdens bezoeken aan andere landen waar ze deze bouwstijl bekeken, ervaren ze de positieve eigenschappen van natuurlijke bouwmaterialen. Conclusie: leembouw is letterlijk duurzaam en zorgt voor een comfortabel binnenklimaat.
Ze besluiten zich verder te verdiepen in de bouwtechniek en komen uit bij strobalenbouw. In 2009 bezoeken Audrey en Piotr de manifestatie European Straw Bale Gathering (www.strawbuilding.eu) en besluiten daar pioniers te worden in Nederland van met leem en kalk afgewerkte strobouw.
Ook bezoeken ze de vakwerkweek in Duitsland. Ze onderkennen de mogelijkheden in deze bouwtechnieken. Het eerste project: de eigen vrijstaande woning op de Veghelse kavel.

Vochtregulatie
Bijna tien jaar later willen Audrey en Piotr met plezier de ontwikkeling in de strobouw toelichten. We spreken af in hun strobouwvilla. De woning ziet er bouwkundig gezien aan de buitenkant goed uit. Zittend aan de keukentafel valt het lekkere binnenklimaat en de fijne akoestiek op. Of is dat maar suggestief omdat we weten dat dit huis met onder meer hout, strobalen, kalkstuc en leem is opgetrokken? Niet dus. Alleen een aanbouw is van beton en steen gemaakt. Audrey en Piotr nemen bezoekers vaak mee naar deze ruimte om het klimaatverschil zelf te laten ervaren. Piotr geeft aan dat er niets mis is met beton: “Maar ik wil er zelf liever niet in wonen.”
Audrey: “De slechte akoestiek valt me elke keer weer op. Het zijn vaak klankkasten omdat mensen kiezen voor harde vloeren, gestuukte wanden en gladde keukens. Dan wordt het ook vechten tegen de luchtvochtigheid. In een strowoning geniet je van een perfecte akoestiek en luchtvochtigheid. Je hoeft geen extra maatregelen te nemen.”
Piotr: “De vochtregulatie organiseren we met materialen in plaats van installaties. Dat scheelt energiekosten. Daarbij slijten installaties, die kosten krijgen bewoners ook op hun bordje.”

Lees het volledige artikel in KlusVisie 1-2019.

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.

 

 

 

 

 

 

 

 
Copyright © BDUmedia 2015