Een half vrijstaande woning uit 1985 in Arkel met een geïsoleerde spouwmuur, dubbelglas en een slaapkamer op de begane grond. Echter: gedateerd, rijp voor groot onderhoud en daarmee een dankbaar klusobject, waar je zonder de pijn van financiële verspilling flink de bezem door kunt halen.
En dat hebben de eigenaren met de hulp van professionals, vrienden en familie gedaan. Een handige en slimme make-over van letterlijk en figuurlijk ‘uitgewoond’ naar ‘strak, warm en comfortabel’.
Als je de plattegrond van ‘nu’ over die van ‘toen’ legt, valt op dat zowel op de begane grond als verdieping veel dragende en niet-dragende muren zijn verdwenen of verplaatst. De drie meter uitbouw over de volledig meter meter breedte van de woning is ingrijpend geweest. Die had vanwege de sterkte en stabiliteit nogal wat voeten in de aarde, maar geeft de woonkamer met open keuken veel ruimte en lucht. Hergebruik van de bestaande kalkzand metselstenen maakt dat je die uitbouw zowel in het in- als exterieur als heel natuurlijk ervaart.
Tekst gaat door onder de foto’s
Ruimte en rust
Dat binnen daarnaast een dragende muur is omgezet om extra ruimte te creëren voor een directe doorgang naar de garage, met als bijvangst een groter toilet, is de extra functionele kers op de taart. Boven is het niet anders: daar hebben de bewoners met een inloopkast en badkamer en suite eveneens voor ruimte gekozen. Zo ligt het met de kap al op verdiepingshoogte startend voor de hand te gaan voor aftimmeren en knieschotten met schuifdeuren. Die keuze is juist niet gemaakt en dat geeft op de verdieping, waar zich ook een kantoor met logeerbed bevindt, een wisselend spel van perspectief, rust en ruimte.
Elke week informatie en inspiratie in je mailbox? Abonneer je nu op de gratis KlusVisie nieuwsbrief.
Niet zomaar uitbouwen
Zo gezegd is zeker niet zo gedaan. Bouwkundig had deze make-over heel wat voeten in de aarde. Allereerst de grote uitbouw. Na het heien van drie palen (volgestorte buispalen van vijftien meter), het maken van de fundering en de liggers met een broodjesvloer is de buitenspouw van de woning ontmanteld. Kalkzandsteen metselstenen hebben als nadeel dat ze poreus en daarmee gevoelig voor alg-vorming zijn. De producent loste dat indertijd op door ze te impregneren. Nadelig gevolg is dat de metselspecie minder hecht. Dat nadeel was nu een voordeel en bij de demontage een meevaller: je kon de specie er zo vanaf tikken en de stenen eenvoudig hergebruiken.
Tekst gaat door onder de foto’s
Stijf en stabiel
Een andere uitdaging was het opvangen van de constructie. Een zeven meter lange stalen HEB-balk en twee stalen staanders zijn met een Spierings-kraan over de woning heen getild om zo een stijf portaal te kunnen maken. De bestaande betonnen vloerdelen zijn zonder hoogteverschil aan de balk gekoppeld alvorens de binnenspouw, eveneens van kalkzandsteen, kon worden verwijderd waarmee de doorgang een feit was. Daarna was het een kwestie van opmetselen, het geïsoleerde dak maken (met de houten balken steunend in de latei) en de kunststof pui monteren. Die is over de volledige breedte van de woning, heeft een vast en schuivend deel en is beglaasd met triple glas.
Nog geen abonnee van KlusVisie? Meld je aan en krijg nu heel voordelig het magazine in de bus.
Opvallend detail: twee daklichten in de uitbouw zijn niet kant-en-klaar gekocht, maar zelf gemaakt. Simpel gezegd bestaan die uit een houten opstand met daarop liggend een triple ruit. De opstand is uiteraard voorzien van dakbedekking en het glas is er met polymeerkit op verlijmd. Afwerking met Fentrim-tape rondom maken deze aanpak tot een prima en betaalbaar alternatief voor daklichten.
Tekst gaat verder onder de foto’s
Zwevende dekvloer
De nieuwe begane grond bestaat uit keramische tegels (80 x 80 cm) op een zwevende dekvloer. Ook hier is creatief omgegaan met de omstandigheden. Het verwijderen van de bestaande vloer (vloerbedekking, tegels en dekvloer) gaf namelijk nogal een ruw resultaat. Egaline ligt dan voor de hand; aan 10 x 7 meter uitvlakken hangt echter een flink financieel plaatje.
Tekst gaat verder onder de foto.
Het alternatief is los zand te gebruiken en daarop isolatieplaten aan te brengen, in dit geval Resol-schuimplaten. Die eenmaal gelegd is de vloerverwarming traditioneel op stalen netten gemonteerd. Deze aanpak vraagt wat hoogte, maar die hoogte was er en bovendien was de kruipruimte onvoldoende om aan de onderzijde te kunnen isoleren. Nog een slimmigheidje: voor de inbouwspotjes hebben de bewoners de kanalen van de vloerdelen opgezocht om daar vervolgens gaten en sleuven in de laten boren en frezen. Zo konden ze uitkomen op een definitieve plafondhoogte van 2,50 meter en optimaal gebruik maken van de binnenkomende licht.
Dit artikel werd eerder gepubliceerd in KlusVisie 01-2025. Lees hier het hele magazine.
Lees ook: Diefstal op de bouwplaats – wat doe je ertegen?
Veel gelezen op KlusVisie: Getest: Schurende scheurijzers
